عسل مو

عسل مو
دست از طلب ندارم تا غصه ام سر آید!
جان از تنم شود در! تا کام من برآید!

در کوی او نشینم! فریاد میدهم سر!
تا شاید آن "عسل مو" از خانه اش درآید!

ای کاش پی امم را! سین کرده و بخواند!
اما ز خوب رویان این کار کمتر آید!

گفتم که چشم مستت در کف نهاد من را
گفتا کف از دهانت با خنده ام درآید!

این است آرزویم تا هست عمر باقی!
اسم تو در سجلم! در بخش همسر آید!

سید ابوالفضل معاشی